Proteza piersi

W wyniku amputacji piersi zmieniają się warunki statyki tułowia (szczególnie u kobiet z dużymi piersiami), co może prowadzić do nieprawidłowej postawy, przygarbienia, odstawania łopatki, obniżenia lub uniesienia barku. Dlatego zaopatrzenie się w zewnętrzną protezę piersi jest bardzo ważnym elementem rehabilitacji. Proteza, zastępując własną pierś pacjentki, z jednej strony ma znaczenie zdrowotne (przywraca prawidłową statykę tułowia, niwelując lub zmniejszając problemy z postawą), z drugiej strony ma wpływ na stan emocjonalny – pozwala w sposób estetyczny zatuszować brak piersi.

Aby proteza spełniała swoją rolę, powinna być dobierana przez fachowy personel, z uwzględnieniem jej ciężaru, wielkości, kształtu, konsystencji, a nawet barwy. Dla utrzymania prawidłowej statyki tułowia jedną z podstawowych cech dobrze dobranej protezy jest jej ciężar. Tylko w wyjątkowych przypadkach można polecać pacjentkom protezy „lekkie”, nie mające podobnego ciężaru jak zdrowa pierś. Ma to znaczenie w przypadku obustronnej mastektomii, zaawansowanego obrzęku, niekiedy u pacjentek z dużymi zmianami popromiennymi. W innych przypadkach proteza lekka nie utrzymuje statyki tułowia a co za tym idzie, nie wygląda estetycznie.

Niemniej ważny jest dobór odpowiedniej bielizny specjalistycznej. Stanik powinien posiadać odpowiednio skonstruowaną kieszonkę, utrzymującą stabilnie protezę, szersze ramiączka, z regulacją usytuowaną na plecach, poszerzony pasek boczny, przykrywający bliznę pooperacyjną, płytsze wycięcie z przodu (dekolt), zakrywające ubytek tkanki i blizn. Stabilny kształt zapewnia komfort noszenia i bezpieczne trzymanie protezy na miejscu.

Dużym krokiem do przodu jest proteza samoprzylegająca, niewymagająca specjalistycznej bielizny, która zapewnia większy komfort, chociażby przy pochylaniu się. Nie powinna być jednak pierwszą protezą dla operowanej kobiety. Można ją zakładać po okresie usprawniania, przy pełnym zakresie ruchu i usprawnionej, elastycznej, okolicy pooperacyjnej.

Pamiętaj: przebycie choroby i noszenie protezy piersi czy uzupełnienia po leczeniu oszczędzającym, nie powinno ograniczać Twojego udziału w życiu społecznym, towarzyskim ani w uprawianiu sportu. Nie powinno mieć też wpływu na kontynuację lub podjęcie pracy zawodowej.

Obecnie proteza piersi jest refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Wniosek wystawiony przez lekarza onkologa lub chirurga powinien być poświadczony w odpowiednim referacie NFZ i zrealizowany w specjalistycznym sklepie. Refundacja obowiązuje co dwa lata.

Podobne wpisy

  • Automasaż

    U części kobiet, które w wyniku zabiegu chirurgicznego mają usuniętą pierś wraz z regionalnymi węzłami chłonnymi dołu pachowego, może pojawić się obrzęk limfatyczny kończyny górnej i części tułowia po stronie wykonanej operacji. Leczenie uzupełniające promieniowaniem jonizującym (radioterapia) zwiększa to ryzyko. Dlatego też każda kobieta po zabiegu amputacji piersi powinna zapobiegać obrzękom, stosując automasaż (auto drenaż…

  • Fizjoterapia po zabiegu operacyjnym

    W czasie 1-2 dni przed zabiegiem operacyjnym w miarę możliwości zostaniesz poinformowana o całości wczesnego postępowania fizjoterapeutycznego z jakim spotkasz się po zabiegu operacyjnym. W tym czasie spróbujesz osobiście wykonać ćwiczenia, jakie będą potrzebne dla uzyskania pełnej sprawności kończyny górnej po stronie operowanej w okresie pooperacyjnym. Zostaniesz również nauczona, jak należy układać kończynę górną po…

  • Po rekonstrukcji piersi

    Tak jak po większości zabiegów operacyjnych, również po rekonstrukcji piersi konieczna jest rehabilitacja. Zabiegi usprawniające w wielu przypadkach przeprowadza się jeszcze przed operacją odtwórczą, zależnie od stanu miejscowego po mastektomii, stanu fizycznego pacjentki i przewidywanego sposobu rekonstrukcji. Pacjentka powinna mieć pełen zakres ruchu w stawach obręczy barkowej i zachowaną elastyczność blizny po operacji. Po rekonstrukcji…

  • |

    Rehabilitacja

    Wybrane zagadnienia dotyczące problemów funkcjonalnych po leczeniu przeciwnowotworowym gruczołu piersiowego (chirurgia, radioterapia, chemioterapia), na które należy zwrócić uwagę w trakcie rehabilitacji we wczesnym okresie terapii i po jej zakończeniu (szczególnie dotyczy okresu pooperacyjnego np. podczas wykonywania ćwiczeń w warunkach domowych): Mobilizacja blizny pooperacyjnej Powszechnymi symptomami ciasnej, twardej i bolesnej tkanki bliznowatej oraz dysfunkcji w przyległych…

  • Usprawnianie

    Należy rozpocząć je zaraz po operacji – zaczynając od ćwiczeń najprostszych, stopniowo przechodząc do trudniejszych. Później dobrze jest postarać się wypracować potrzebę kontrolowania ruchu i sprawności w zapobieganiu rozwojowi choroby. Dlatego po wstępnym okresie usprawniania, po uzyskaniu odpowiedniego zakresu ruchu i poprawie stanu fizycznego, staramy się zaszczepić w sobie potrzebę ruchu, np. w postaci zajęć…